Vrouw op kruispunt

Waarom je beter geen hulp kunt zoeken

De stap naar hulp

Voor sommige mensen voelt de stap naar professionele begeleiding voor zichzelf of hun hoogbegaafde kind als een behoorlijk hoge drempel. Dat kan allerlei oorzaken hebben, variërend van praktische twijfels tot persoonlijke kwesties. Om het makkelijk te houden, vermomt een persoonlijk thema zich soms ook als praktisch bezwaar. Immers: geen geld of geen tijd is soms een fijnere gedachte dan te moeten constateren dat het ook gewoon best eng is, die stap naar hulp.

Wat kan je nog meer tegenhouden om hulp te zoeken?

Redenen om geen hulp te zoeken

Er zijn best veel redenen te bedenken om géén professionele begeleiding te zoeken.

  • Soms zijn mensen bang voor verandering, niet in de laatste plaats de hoogbegaafde kinderen om wie het gaat. Ouders hebben soms een natuurlijke neiging om het kind te volgen in zijn angst, zelfs al is dit op langere termijn niet helpend. Soms worden signalen daarbij ook gerationaliseerd: “Mijn kind loopt misschien wel tegen een aantal dingen aan, maar…………..Zo blijft de status quo gehandhaafd.
  • Soms zijn mensen door schade en schande onzeker of wantrouwend geworden: wie zegt mij dat jíj, de zoveelste deskundige, mijn kind wel kan helpen? Deze mensen hebben vaak al zoveel teleurstellingen te verwerken gehad. Ze durven het niet meer aan.
  • Soms voelt hulp zoeken voor mensen -bewust of onbewust- als persoonlijk falen. Zíj hebben hun kind niet kunnen helpen. Vanuit dit (niet op waarheid gebaseerde!) gevoel van falen willen ze het zo lang mogelijk zelf proberen. Het komt vast goed, als ze ‘gewoon nog’ langer volhouden, harder proberen, beter hun best doen, harder schreeuwen… Ze vragen het uiterste van zichzelf en zien vaak pas achteraf dat ze eerder hulp hadden mogen vragen.
  • En tot slot hebben mensen soms een verkeerd beeld van hulp vragen. Zeker hoogbegaafde mensen hechten veel waarde aan autonomie en zelfredzaamheid. Ze laten zich niet zomaar zeggen wat ze wel en niet moeten doen. Terecht! Ik werk dan ook non-hiërarchisch, op basis van samenwerking, gelijkwaardigheid en wederzijds respect. Autonomie en zelfredzaamheid zijn daarbij heel waardevolle eigenschappen, die ook binnen Avalena welkom zijn.

Kinderen reiken elkaar de helpende hand

Niets verandert als er niets verandert

Ik snap dat hulp zoeken weerstand kan oproepen. Het liefst willen we dat het niet nodig is. Het liefst willen we onszelf kunnen redden. Het liefst willen we oogkleppen opzetten, onszelf wapenen tegen weer een teleurstelling of het gevoel van falen. Wanneer mensen de drempel dus niet over komen, dan heb ik daar begrip voor. Je weet immers wat je hebt, maar niet wat je krijgt.

Dat is dan ook de enige constante van geen hulp zoeken: er verandert niets.

Niet ten goede tenminste. Want de dagen van prestatiedruk of faalangst, anders-zijn, niet begrepen worden, emoties niet goed kunnen reguleren, eenzaamheid, geen écht passend onderwijs krijgen, geen aansluiting kunnen vinden (etcetera etcetera) gaan door. Als dat op de korte termijn geen zichtbaar effect heeft, dan vaak wel op de langere termijn. Met alle gevolgen van dien.

Moet ieder hoogbegaafd kind professionele begeleiding?
Nee. Maar als je twijfelt, is er vaak reden genoeg om die twijfel heel, heel serieus te onderzoeken.

Iets in jou voelt blijkbaar dat het goed zou kunnen zijn.

Waarom zou je wel hulp zoeken?

  • Omdat je ziet dat je hoogbegaafde kind vastloopt of dreigt vast te lopen (thuis, op school, in zichzelf, in contact met anderen).
  • Omdat je denkt dat je hoogbegaafde kind er baat bij heeft om eens te praten met iemand die hem/haar echt ziet en begrijpt.
  • Omdat je graag deskundig advies wilt.
  • Omdat je praktische vragen hebt over hoogbegaafdheid. Wat houdt het allemaal nog meer in naast dat hoge IQ?
  • Omdat je zelf graag wilt praten met iemand die echt luistert.
  • Omdat je wilt weten of je op de goede weg bent met je hoogbegaafde kind.
  • Omdat het prettig is wanneer iemand meekijkt en -denkt over jouw specifieke situatie.
  • Omdat je, als je eerlijk bent, weet dat het je (kind) kan helpen. 

Dus, wel of geen hulp zoeken?

Vrouw op kruispunt

De stap naar hulp is een stap richting verandering. Wanneer je dat niet wilt, kun je beter geen begeleiding zoeken. Wanneer je het wel wilt, maar weerstand (spanning, onzekerheid, wantrouwen, angst, praktische bezwaren) ervaart, nodig ik je uit om contact op te nemen. Precies op dat punt liggen namelijk ook de mogelijkheden. Voor je kind. Voor jou. Ervaar je dus een hoge drempel om hulp te zoeken? Ook met je twijfels ben je welkom. Samen kijken we wat nodig is.

Stuur me een mail, vraag me om je terug te bellen, kom naar de open inloop… Ik hoor graag van je!

PS¹ Ik heb mijn aanbod de laatste weken wat aangepast, zodat het laagdrempeliger is. Je vindt het vernieuwde aanbod hier.
PS² Zijn je bezwaren vooral praktisch? Lees dan ook even dit.

Heb je een vraag aan mij?

Wil je op de hoogte worden gehouden van de blogs en activiteiten bij Avalena?
Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief.

Locatie
Cocoon Club
Deventerstraat 130 P
7321 CD Apeldoorn

Postadres
Latonalaan 40
7321 EA Apeldoorn

Algemene voorwaarden
Privacyverklaring
KvK-nummer: 73432997

Heb je een vraag aan mij?

Wil je op de hoogte worden gehouden van de blogs en activiteiten bij Avalena?
Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief.

Locatie
Cocoon Club
Deventerstraat 130 P
7321 CD Apeldoorn

Postadres
Latonalaan 40
7321 EA Apeldoorn

Algemene voorwaarden
Privacyverklaring
KvK-nummer: 73432997