Berichten

Vuur

Op zoek naar vuur (deel I)

Ze heeft geen zin om nu bij mij te zijn. In leren heeft ze ook geen zin. De mensen om haar heen zeuren aan haar hoofd. Ze wil gewoon met rust gelaten worden. Waarom moet zij nou weer hoogbegaafd zijn?

Behoefte aan autonomie

We zijn al een tijdje onderweg, zij en ik. We hebben al een aantal paden bewandeld en steeds valt me op hoe groot haar behoefte aan autonomie is. Hoe meer druk, hoe meer weerstand. Wat wij, ‘de volwassenen’, willen is niet relevant als zij het zelf niet wil. Maar wat is het dat zij wil?

Ieder mens is érgens voor gemotiveerd. De kunst is om erachter te komen waar het vuurtje brandt, dwars door alle weerstand heen.

Ik besluit het over een andere boeg te gooien.

Motivatie van binnenuit

“Ken je Boyan Slat?” vraag ik. Daar heeft ze inderdaad van gehoord. Zij vertelt me over de plastic soep en hoe groot dat probleem is. Ik vul aan met alles wat ik weet over The Ocean Clean Up en samen kijken we naar een filmpje, waarin Boyan Slat vertelt over het proces tot aan nu.

Het gaat me op dit moment niet om de werking van de machine, maar wel om dat andere: hoe te dromen, hoe te durven, hoe te doen.

Juist het proces laat zien dat succes geen knop is die je omzet, maar het resultaat van innerlijke gedrevenheid. Het gaat niet meteen, het gaat niet perfect en het gaat niet kritiekloos. Maar: als je je intrinsiek gemotiveerd bent, zijn al die factoren bouwstenen om verder te komen. Ze vertragen het proces misschien, maken de weg langer dan je wilt, maar ze stoppen je niet. Het vuur van binnen blijft branden.

Ze vindt het wel mooi, op zich. Sterk van Boyan dat hij zo zijn eigen plan blijft trekken. En die autonomie, dat vindt ze de meest inspirerende eigenschap.

Het mag wat mij betreft nog wel een laagje dieper.

Inspiratie als motivatie?

“Je hoeft geen Boyan Slat te zijn”, zeg ik, om over te schakelen naar de wereld die iets dichter bij haar ligt. “Je kunt ook andere dingen doen, voor een doel dat je zelf heel belangrijk vindt. Wat zou dat voor jou zijn?

Binnen mum van tijd ligt er een actieplan Global Warming, compleet met bewustwordingsstrategieën en te zetten stappen. Ze heeft precies gedaan wat ik haar vroeg.

Maar het landt niet in haar. Het vuur brandt niet.

De wereld dichterbij

“Zie je deze thermosfles?” zeg ik. “Dat wordt gemaakt door een bedrijf dat hier in Apeldoorn zit. Zij houden zich óók bezig met het terugdringen van plastic.”

“Echt?!” Grote ogen kijken me aan. Ze heeft zelf ook een fles van dit merk. Nu wordt het tastbaar.  “Ja, echt!” zeg ik, en ik vertel het weinige wat ik ervan weet. Dat ze zich inzetten om single use plastic te bestrijden. Op hun manier bijdragen aan een betere wereld, zoals we dat allemaal op onze eigen manier kunnen doen.

Ik zie haar ogen oplichten. Ineens is het geen abstract verhaal meer, maar een dagelijkse realiteit. Een heel concreet voorbeeld van hoe het óók kan zijn, naast alles wat energieslurpend en saai is. Gewoon hier in Apeldoorn!

Doorpakken nu.

Ik weet niet of het mogelijk is, maar als het kan, zou je het dan leuk vinden om daar eens een kijkje te gaan nemen?” Ze knikt heftig en lijkt daar zelf van te schrikken, want meteen daarna sluiten de luiken weer.

Maar ik heb het al gezien: hier zit een vonkje.

“Oké”, zeg ik. “Dan ga ik kijken of ik dat kan regelen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Dit is deel 1 van het tweeluik ‘Op zoek naar vuur’. Binnenkort volgt deel 2. Op de hoogte blijven van mijn blogs? Volg de FB-pagina van Avalena.

Avalena begeleidt hoogbegaafde en hoogsensitieve kinderen, jongeren en jongvolwassenen bij het vinden van hun eigen weg. Specialistisch, met veel persoonlijke aandacht en ruimte voor ieders unieke groeiproces.  Hier lees je meer over (het gezicht achter) Avalena. Avalena is gevestigd in Apeldoorn.

Volle kracht vooruit

Volle kracht vooruit

Bart is 34 jaar. Of hij hoogbegaafd is, weet hij niet zeker. De kenmerken herkent hij wel, op zich, maar het maakt hem eigenlijk ook niet uit. Hij heeft genoeg andere dingen om zich mee bezig te houden. Grootse dromen, grootse plannen, grootse daden.

Dromen is Doen

Eens kreeg hij de reactie dat “het altijd goed [is] om iets te dromen te hebben”. Hij had die opmerking niet zo goed gesnapt. Dromen? Hij gaat het gewoon dóen. Aan alleen dromen heeft niemand iets. Het grootste manco vindt hij alleen wel dat er maar zo weinig tijd is voor al die ideeën in zijn hoofd.  Daarom werkt hij, naast zijn intensieve baan, opleiding in het buitenland, tweede klushuis en de verzorging van zijn pasgeboren zoon, regelmatig stukjes van de nacht. Dat vindt ook hij inmiddels wel wat intensief.

Hij leeft intens, bruisend en vol vuur. Steun krijgt hij daar niet altijd bij. Mensen snappen hem niet, vrezen dat hij burn-out gaat of bieden weinig ruimte voor zijn ontwikkelingsdrang. Zolang hij niet expliciet wordt tegengehouden, gaat hij door. Wie aanhaakt, is welkom. Die mensen zijn hem dierbaar. Maar door gaat hij sowieso.

Gewoon niet moeilijk doen” is zijn motto. En dan volle kracht vooruit.

Er is nog zoveel te doen.

Overduidelijk hoogbegaafd

Wanneer ik hem zie, is er voor mij geen twijfel: overduidelijk hoogbegaafd. De manier waarop hij praat, zijn snelle, associatieve en spitsvondige woordgrappen. Eén bonk energie. Ik snap dat de term voor hem niet uitmaakt: hij weet wat hij wil en hij gaat erachteraan, dwars door (on)mogelijkheden en (fysieke) grenzen heen. Met zijn tomeloze energie ziet hij in alles een uitdaging. Daarbij moet hij alle mentale energie wel zien te balanceren met de rest van zijn lijf – een uitdaging op zich, want dat kost tijd die hij eigenlijk niet heeft.

Wie hem nu ziet, succesvol, gelukkig, blakend van zelfvertrouwen, zal hem niet herkennen als de jongen die moeite had met zijn anders-zijn. Doordat hij weinig aansluiting vond bij anderen, lukte het hem een tijdlang niet om zijn draai in het leven te vinden. Dat is nu anders. Ergens, op een onbewust moment, besloot hij te gáán voor wat hij belangrijk vindt, wat anderen er ook van vinden. Dat hij daarbij andere keuzes maakt dan de meeste mensen, vindt hij geen probleem. Er is nog zoveel te ontdekken, zoveel moois om te creëren. Daar wil hij zijn energie op richten, want het maakt hem blij een vernieuwer te zijn.

Balans tussen zichzelf en de wereld

Niet iedere hoogbegaafde komt zo goed terecht als Bart. Maar zijn verhaal laat wel zien dat het kan: hoogbegaafd zijn in een overwegend niet-hoogbegaafde wereld. Eigenzinnig je eigen koers varen, zonder je af te zonderen of af te hoeven zetten tegen de wereld. Bart benut de kwaliteiten van het hoogbegaafd-zijn (autonomie, wilskracht, creatiekracht) zonder in de valkuilen (zoals faalangst, sociale aangepastheid of boze rebellie) te verdwijnen. Hij heeft, op zijn manier, een balans gevonden tussen zichzelf en de wereld.

“Het is een kunst jezelf te zijn in een wereld die vaak anders van je vraagt.”

Maar het kan.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Avalena begeleidt hoogbegaafde en hoogsensitieve kinderen, jongeren en jongvolwassenen bij het vinden van hun eigen weg. Specialistisch, met veel persoonlijke aandacht en ruimte voor ieders unieke groeiproces. Individueel of in kleine groepen. Kind of jongvolwassene (3-23 jaar), ouder of professional. Avalena is gevestigd in Apeldoorn, Gelderland