Berichten

Vrouw op kruispunt

Waarom je beter geen hulp kunt zoeken

De stap naar hulp

Voor sommige mensen voelt de stap naar professionele begeleiding voor zichzelf of hun hoogbegaafde kind als een behoorlijk hoge drempel. Dat kan allerlei oorzaken hebben, variërend van praktische twijfels tot persoonlijke kwesties. Om het makkelijk te houden, vermomt een persoonlijk thema zich soms ook als praktisch bezwaar. Immers: geen geld of geen tijd is soms een fijnere gedachte dan te moeten constateren dat het ook gewoon best eng is, die stap naar hulp.

Wat kan je nog meer tegenhouden om hulp te zoeken?

Redenen om geen hulp te zoeken

Er zijn best veel redenen te bedenken om géén professionele begeleiding te zoeken.

  • Soms zijn mensen bang voor verandering, niet in de laatste plaats de hoogbegaafde kinderen om wie het gaat. Ouders hebben soms een natuurlijke neiging om het kind te volgen in zijn angst, zelfs al is dit op langere termijn niet helpend. Soms worden signalen daarbij ook gerationaliseerd: “Mijn kind loopt misschien wel tegen een aantal dingen aan, maar…………..Zo blijft de status quo gehandhaafd.
  • Soms zijn mensen door schade en schande onzeker of wantrouwend geworden: wie zegt mij dat jíj, de zoveelste deskundige, mijn kind wel kan helpen? Deze mensen hebben vaak al zoveel teleurstellingen te verwerken gehad. Ze durven het niet meer aan.
  • Soms voelt hulp zoeken voor mensen -bewust of onbewust- als persoonlijk falen. Zíj hebben hun kind niet kunnen helpen. Vanuit dit (niet op waarheid gebaseerde!) gevoel van falen willen ze het zo lang mogelijk zelf proberen. Het komt vast goed, als ze ‘gewoon nog’ langer volhouden, harder proberen, beter hun best doen, harder schreeuwen… Ze vragen het uiterste van zichzelf en zien vaak pas achteraf dat ze eerder hulp hadden mogen vragen.
  • En tot slot hebben mensen soms een verkeerd beeld van hulp vragen. Zeker hoogbegaafde mensen hechten veel waarde aan autonomie en zelfredzaamheid. Ze laten zich niet zomaar zeggen wat ze wel en niet moeten doen. Terecht! Ik werk dan ook non-hiërarchisch, op basis van samenwerking, gelijkwaardigheid en wederzijds respect. Autonomie en zelfredzaamheid zijn daarbij heel waardevolle eigenschappen, die ook binnen Avalena welkom zijn.

Kinderen reiken elkaar de helpende hand

Niets verandert als er niets verandert

Ik snap dat hulp zoeken weerstand kan oproepen. Het liefst willen we dat het niet nodig is. Het liefst willen we onszelf kunnen redden. Het liefst willen we oogkleppen opzetten, onszelf wapenen tegen weer een teleurstelling of het gevoel van falen. Wanneer mensen de drempel dus niet over komen, dan heb ik daar begrip voor. Je weet immers wat je hebt, maar niet wat je krijgt.

Dat is dan ook de enige constante van geen hulp zoeken: er verandert niets.

Niet ten goede tenminste. Want de dagen van prestatiedruk of faalangst, anders-zijn, niet begrepen worden, emoties niet goed kunnen reguleren, eenzaamheid, geen écht passend onderwijs krijgen, geen aansluiting kunnen vinden (etcetera etcetera) gaan door. Als dat op de korte termijn geen zichtbaar effect heeft, dan vaak wel op de langere termijn. Met alle gevolgen van dien.

Moet ieder hoogbegaafd kind professionele begeleiding?
Nee. Maar als je twijfelt, is er vaak reden genoeg om die twijfel heel, heel serieus te onderzoeken.

Iets in jou voelt blijkbaar dat het goed zou kunnen zijn.

Waarom zou je wel hulp zoeken?

  • Omdat je ziet dat je hoogbegaafde kind vastloopt of dreigt vast te lopen (thuis, op school, in zichzelf, in contact met anderen).
  • Omdat je denkt dat je hoogbegaafde kind er baat bij heeft om eens te praten met iemand die hem/haar echt ziet en begrijpt.
  • Omdat je graag deskundig advies wilt.
  • Omdat je praktische vragen hebt over hoogbegaafdheid. Wat houdt het allemaal nog meer in naast dat hoge IQ?
  • Omdat je zelf graag wilt praten met iemand die echt luistert.
  • Omdat je wilt weten of je op de goede weg bent met je hoogbegaafde kind.
  • Omdat het prettig is wanneer iemand meekijkt en -denkt over jouw specifieke situatie.
  • Omdat je, als je eerlijk bent, weet dat het je (kind) kan helpen. 

Dus, wel of geen hulp zoeken?

Vrouw op kruispunt

De stap naar hulp is een stap richting verandering. Wanneer je dat niet wilt, kun je beter geen begeleiding zoeken. Wanneer je het wel wilt, maar weerstand (spanning, onzekerheid, wantrouwen, angst, praktische bezwaren) ervaart, nodig ik je uit om contact op te nemen. Precies op dat punt liggen namelijk ook de mogelijkheden. Voor je kind. Voor jou. Ervaar je dus een hoge drempel om hulp te zoeken? Ook met je twijfels ben je welkom. Samen kijken we wat nodig is.

Stuur me een mail, vraag me om je terug te bellen, kom naar de open inloop… Ik hoor graag van je!

PS¹ Ik heb mijn aanbod de laatste weken wat aangepast, zodat het laagdrempeliger is. Je vindt het vernieuwde aanbod hier.
PS² Zijn je bezwaren vooral praktisch? Lees dan ook even dit.

De wereld in het klein

“Ik haat jou echt, jongen!” Zojuist heeft de degene aan wie de uitspraak is gericht, zijn vierde muizenschedeltje gevonden. Dit wordt hem niet in dank afgenomen door zijn tafelgenoot, die hard zijn best doet om in al het uilenballengepluis zijn eigen muizige bouwpakket bij elkaar te sprokkelen. Zijn opbrengt is niet eens karig. Hij vindt werveltjes, bekkenbeentjes, achterpootjes en zélfs een incidenteel schedeltje. Maar geen víer, hoe hard en hoe enthousiast hij ook pluist.

Bad luck. Soms zit er gewoon niet meer in, hoe hard je ook je best doet. Je hebt simpelweg ‘de mindere* kaarten’ toebedeeld gekregen. En hoe ga je daar dan mee om?

* ‘Minder’ is natuurlijk een subjectief begrip. Maar als je doel is om veel muizenschedeltjes te vinden, dan baal je wanneer de kopjes niet rijkelijk in jouw uilenbal terug te vinden zijn.

Omgaan met teleurstelling

“Ik haat jou! Ik haat jou echt, jongen!” De negenjarige pechvogel maakt zijn ongenoegen duidelijk kenbaar. Wat had híj graag diegene willen zijn die een schedeltje had ontdekt…

In een split second analyseer ik de situatie. De hoogbegaafde ontvanger reageert stoïcijns. De hoogbegaafde zender heeft, ondanks zijn muizenis, een grote glimlach op zijn gezicht. Er hoeft duidelijk niet gedeëscaleerd te worden – deze twee zijn cool met elkaar. Mooi. Toch vind ík het nog niet oké.

Sterke emoties verwoorden

“Die uitspraak vind ik best heftig”, zeg ik daarom. “Kan je dat ook anders zeggen? Volgens mij bedoelde je het als grapje, maar het is toch niet erg aardig zo.

“Ik hou van je!” roept de pechvogel nu naar zijn tafelgenoot. Vrolijk, en overduidelijk niet écht boos. Aardig om te zeggen, inderdaad, maar ik vind zijn nieuwe woorden een béétje te veel van het goede. Hij mag immers best recht doen aan zijn eigen teleurstelling – bij voorkeur zonder daarmee een ander zijn geluk te misgunnen. Veel tijd om daarop door te gaan is er echter niet. The lucky one strikes again met wéér een prachtig muizenbotje. “Ik háá…” reageert de pechvogel. Hij stopt abrupt en weet even niet hoe verder.

“Wat fijn voor je dat je weer zoiets moois hebt gevonden!” vul ik aan. “Echt heel leuk! Dat gun ik je héél erg.” We lachen, overdrijven, maken er een grapje van. Daarna kijken we samen naar alles wat híj al gevonden heeft. Verschillende soorten muizenbotjes prijken op zijn blad. “Ik ben de expert!” roept hij enthousiast. Het muizenpluis vliegt me om de oren.

Hogere emotionele wiskunde

Steeds weer wil ik kinderen meegeven dat er niets mís is met hun emoties. Ook niet als ze sterk zijn. Ook niet als ze er soms hard, bot, ongemakkelijk, onhandig, plompverloren of juist nog nauwelijks uitkomen. Het geeft aan dat ze nog niet weten hoe het anders kan. En juist dat kunnen we oefenen.

Daarbij geldt: intens belevende kinderen hebben intens gevoelde emoties. Natúúrlijk komt dat er sterk uit. Soms op een manier die we niet wenselijk vinden. Dan kunnen we gedrag bijsturen zonder het kind en diens emotie te veroordelen. Want het gaat niet om veroordeling, boosheid of misgunnen. Het gaat niet om goed of fout. Dat is even simpel als bevrijdend. Want dan hoeft niemand te worden veroordeeld, en niemand te worden gehaat. Het kan, met een beetje training, allemaal naast elkaar bestaan.

Voor veel mensen is dit hogere emotionele wiskunde. Maar als een negenjarige het kan leren, kunnen we het allemaal. Dat vind ik een heerlijk hoopvolle gedachte.

Het is even simpel als bevrijdend:

Niemand hoeft te worden veroordeeld. Niemand hoeft te worden gehaat. Onze emoties kunnen, met een beetje training, allemaal naast elkaar bestaan.

 

* * * * * * * * * * * * * * *

Lukt het je hoogbegaafde kind om zijn sterke emoties te reguleren? Vind je het soms lastig om onwenselijk / intens gedrag bij te sturen? Als je wilt, kijk ik graag met jullie mee. Stuur me meteen een mail of kijk eerst bij het uitgebreide aanbod (voor kinderen, voor jongeren, voor ouders.)

Hoe is jouw kind hoogbegaafd?

Modellen, schema’s en theorieën

En dan blijkt je kind hoogbegaafd te zijn. Je leest erover. Komt waarschijnlijk in aanraking met ‘het Delphi-model‘, waarin hoogbegaafdheid (m.i. bijzonder goed) wordt gedefinieerd. Je leest boeken, verdiept je in kenmerken en ‘symptomen’, leert over onderpresteren, faalangst en misschien zelfs wel over de overexcitabilities (‘prikkelgevoeligheden’ / superstimulatieve gebieden of welke Nederlandse term er ook maar aan gegeven wordt) van Kazimierz Dabrowski. Je weet nu meer over hoogbegaafdheid dan het gros van de wereldbevolking. Dat is ontzettend waardevol!

(G)een handleiding bij hoogbegaafde kinderen

Maar weet je ook wat hoogbegaafdheid voor jouw kind betekent? Welke prikkelgevoeligheden jouw hoogbegaafde zoon of dochter precies wel en niet heeft, en in welke mate? En, als je dat dan weet, weet je dan ook HOE het zich uit? En op welk moment? In welke situatie? (Hoe) herken je de prikkelgevoeligheden in het dagelijks leven? Zie je de kruisverbanden tussen de overexcitabilities – heb je al kunnen achterhalen hoe de ‘te prikkelen gebieden’ elkaar beïnvloeden?

Soms lijken we te willen dat er één handleiding is voor alle hoogbegaafde kinderen en jongeren. Jammer, maar die is er niet. Hoogbegaafdheid ziet er steeds weer anders uit. Als er één ding is dat je nog kunt of wilt leren over hoogbegaafdheid, dan is het wel dit: er zijn geen twee hoogbegaafde kinderen hetzelfde, zoals er simpelweg geen twee mensen hetzelfde zijn. Dat is niet ineens anders wanneer een kind of jongere hoogbegaafd blijkt te zijn.

Een voorbeeld:
Twee hoogbegaafde kinderen scoren hoog op de intellectuele, emotionele en psychomotorische overexcitability. Toch ziet hun kleurenpalet er heel anders uit. Ze verwerken prikkels op dezelfde gebieden diepgaand (=overeenkomst), maar wát hen prikkelt en hóe zich dat uit is individueel bepaalt (=verschil). Soms zit er overlap in, soms zal het verschillend zijn. Begeleiding moet alleen daarom al maatwerk zijn.

Hóe is jouw kind hoogbegaafd?

Want heel leuk, al die theorie. Maar dan komt de praktijk. Jouw kind, met zijn of haar eigen cognities, strategieën, gedragingen. Met zijn of haar eigen interesses en energiebalans. Met zijn of haar eigen ervaringen uit het verleden. En dat allemaal samen bepaalt hóe jouw kind hoogbegaafd is, en of er -en zo ja: waar- begeleiding bij nodig is.

Hoe is jouw kind hoogbegaafd?
(Of, als je het aandurft, hoe ben je het eigenlijk zelf?)

* * * * * * * * * * * * * * *

Wil je doorpraten over dit onderwerp? Ik ben maandelijks te vinden in het Bolwerk tijdens de gratis open inloop ‘Hoogbegaafd in Apeldoorn‘. Je mag me ook een mail sturen.

Hoogbegaafdheid een ‘Lonely Road’?

Buiten regent het, maar binnen bruist het. Met prachtige muziek op de achtergrond werk ik stap voor stap aan mijn 21-items-tellende Avalena To-Do List. Ik heb zoveel fijne ideeën voor de komende maanden, variërend van lezingen over hoogbegaafdheid tot gratis open inloop voor ouders tot speciaal aanbod voor hoogbegaafde jongeren.

Dit alles natuurlijk naast de specialistische begeleiding aan hoogbegaafde kinderen, voor wie de gangbare structuren en systemen een behoorlijke uitdaging kunnen zijn. Vind daar je weg maar eens in als je zes bent, of acht, of elf en niet zomaar ‘past’ in wat we als samenleving nou eenmaal ooit allemaal hebben bedacht.

Hoogbegaafdheid is meer dan ‘gewoon heel slim zijn’

Er is nog een wereld te winnen op het gebied van hoogbegaafdheid. Natuurlijk in praktische zin, maar vooral ook qua bewustwording. Want het gaat om zoveel meer dan ‘gewoon heel slim zijn’. Wanneer je weinig begrepen wordt (en/of jezelf niet leert begrijpen), wanneer je weinig aansluiting vindt, wanneer je vastloopt op school, verdwijnt in onderpresteren, rebellie en/of sociale wenselijkheid… dan kan het een behoorlijk eenzame weg zijn. Daarom is het zo belangrijk dat je de juiste mensen op je pad treft. Als hoogbegaafd kind. Als hoogbegaafde jongere. Als ouder-van een hoogbegaafd kind.

Want het hoeft niet zo eenzaam te zijn. En het hoeft ook geen last te zijn.

We hebben nog een wereld te winnen. Maar dat is het mooie: dat kan ook.

Buiten regent het. Binnen bruist het. Er is zoveel dat ik vanuit Avalena, met al mijn collega’s van GelukkigHB, en alle betrokken ouders, leraren, open-minded mensen en alle hoogbegaafde kinderen en jongeren zelf, kan doen.

Hoogbegaafdheid een lonely road? Niet als we het samen doen!

Ervaar jij (of je kind) het momenteel wel als een eenzaam pad? Je bent van harte welkom om contact op te nemen. Ik ben bereikbaar via www.avalena.nl/contact. Vanaf september kun je ook langskomen tijdens het gratis open inloopuur ‘Hoogbegaafd in Apeldoorn’ in het Bolwerk, Ravelijn 55, iedere tweede vrijdag van de maand om 10:00 uur.

Gratis open inloop: Hoogbegaafd in Apeldoorn

Iedere tweede vrijdag van de maand vindt de gratis open inloop ‘Hoogbegaafd in Apeldoorn’ plaats in Wijkcentrum Het Bolwerk, Ravelijn 55 (trap of lift omhoog naar de eerste verdieping, ruimte 2).

De eerstvolgende inloop is vrijdag 13 september tussen 10:00 en 11:00 uur.

De open inloop is bedoeld voor iedereen die vragen heeft over hoogbegaafdheid. Misschien ben je ouder van een (vermoedelijk) hoogbegaafd kind, ben je zelf (mogelijk) hoogbegaafd of ben je gewoon geïnteresseerd in dit onderwerp. Vooraf aanmelden mag, maar is niet nodig.

De inloop is gratis en de koffie staat klaar!

Heb je een vraag, overweeg je begeleiding, wil je eens kennismaken? Je bent van harte welkom. Ik ontmoet je graag!

 

Butterfly

Avalena aanwezig op Open Dag bij Cocoon Club

Zaterdag 11 mei zet de Cocoon Club in Apeldoorn haar deuren open. Aangezien ik deze ruimte gebruik voor groeps- en individuele begeleiding, zal Avalena ook aanwezig zijn op deze Open Dag. Vanaf 10:00 uur staan de thee en de koffie klaar. Je bent van harte welkom!

Wat is er bij Avalena te vinden?

Tijdens de Open Dag, die de naam ‘Vlinder Festival’ draagt, zal ik de hele dag aanwezig zijn voor praktische vragen, diepgaande gesprekken, vage twijfels en geniale ideeën.

(En ook voor geniale vragen, vage gesprekken, diepgaande twijfels en praktische ideeën.)

Ofwel: Je kunt bij me terecht voor algemene informatie en advies.

Daarnaast heb ik ook wat speelgoed bij me. Kinetisch zand. Potloden.
Misschien neem ik ook de programmeermuis mee of doen we het Edisonspel. Ken je dat niet? Geeft niets. Het is leuk en leerzaam tegelijkertijd – voor jong en oud.

Je mag natuurlijk ook alleen even kennis komen maken. Voel je vrij.

Van 11:30-12:30 uur en van 14:00-15:00 uur geven Sylvia Esquivel (Relax Kids Coach) en ik samen de les ‘Op Avontuur!’. Dit is een speelse bewegings- en ontspanningsles voor kinderen.

(En hun ouders?! Meedoen is toegestaan!)

Zijn jouw kinderen niet (allemaal) hoogbegaafd of hoogsensitief? Geen probleem. Ook voor hen is de les geschikt.

Wat kun je verder allemaal doen tijdens de Open Dag? 

Tijdens het Vlinder Festival kun je, naast de lessen van Sylvia en mij, gratis dynamische yoga-, Feldenkrais- en Tai Chi-lessen volgen. Daarnaast is er een Ayurvedisch specialist aanwezig. Ook worden er Thaise massages en ademsessies aangeboden. Wil je meer weten over de precieze tijden? Kijk dan even op de website van Cocoon Club.

Léonie de Dreu, Ursula Bouwmeester, Isabel Westerhof, Sylvia Esquivel en Gunita Bauere zijn naast de lessen ook aanwezig op het Festival zelf. Heb je vragen? Spreek ze aan!

Wat je verder nog moet weten over het Vlinder Festival

Datum: Zaterdag 11 mei van 10:00 t/m 15:00 uur.
Locatie: Cocoon Club, Deventerstraat 130P in Apeldoorn.
Prijs: Gratis entree, gratis parkeren, gratis lessen, gratis koffie/thee, gratis gesprekken. Helemaal gratis dus.
Geschikt voor: ieder gezinslid (0-100) met interesse in hoogbegaafdheid of hoogsensitiviteit, (mindful) bewegen, persoonlijke ontwikkeling, bewust eten en/of speelse activiteiten.

Tot zaterdag!

Kan je zaterdag niet langskomen, maar wil je toch graag contact? Stuur dan een mail via het contactformulier.

Je eigen weg vinden

Ik vertrek. De deur uit. Tempo, want de wind is koud, de lucht dreigend en mijn voeten doelgericht. Er is een bus te halen. Ik word in Zwolle verwacht.

Ondertussen, elders in het land en zelfs daarbuiten, doen velen het anders en toch basaal hetzelfde: Vertrekken. De deur dichtslaan. Koers zetten naar Zwolle. Ook zij worden verwacht.

Warm onthaal

Als we er zijn, wacht ons een warm onthaal. Met brownies en koffie, thee voor wie wil. Met een map vol kennis en een warme knuffel. “Welkom! Fijn dat je er bent.”

Studiedag Hoogbegaafdheid

Luisteren, delen, inspireren en geraakt worden

Oude bekenden, nieuwe gezichten, gedeelde interesses. We zijn hier, op het GelukkigHB-opleidingscentrum, al zo veel vaker geweest, en toch komen we steeds terug. Waarom? Om onszelf te voeden met nieuwe ideeën, praktische tips, toepasbare kennis. Om te horen van anderen hoe het met hen gaat, hoe zij begeleiden, wat hun ervaringen zijn. We luisteren, delen, inspireren en worden geraakt, niet in de laatste plaats door de prachtige film ‘Rise’, waarin jongeren vertellen wat het voor hen betekent om (zeer) hoogbegaafd te zijn.

Het is: je weg vinden in een wereld die jou niet altijd begrijpt en die jij niet altijd begrijpt. Het is: je weg vinden in je eigen binnenwereld, die intens en diepgaand, complex en veelzijdig is. Het is: die weg vinden.

We zien hoeveel verschillende gezichten hoogbegaafdheid heeft, en hoeveel gelijkenissen tegelijkertijd. We weten al zoveel. We weten nog zo weinig. Er is nog zoveel meer te leren.

De waarheid over hoogbegaafdheid

Soms lijkt hoogbegaafdheid een feestje. Zo slim, dat kan toch alleen maar een voordeel zijn? Soms lijkt hoogbegaafdheid een last. Zo’n kloof met andere mensen, dat kan toch alleen maar een nadeel zijn? De waarheid is: het is allebei en geen van beide. Hoogbegaafdheid is intens, kansrijk, onmogelijk, hobbelig, zoekend, fantastisch, onconventioneel, vervullend, zinloos, interessant, uitdagend en zingevend – een gave en een opgave ineen. Het is dit alles en niets van dit alles. Het is tegenstrijdig en verenigbaar. Het is een zoektocht met een einde, en dan gewoon weer een nieuw begin.

In Rise zien we uitzonderlijk hoogbegaafde jongeren die worstel(d)en met hun leven, en gaandeweg hun vorm vinden. Niet via de gebaande paden, niet zonder slag of stoot. Maar wel: op het ritme van het kloppen van hun hart.

Het is hoopgevend en uitnodigend tegelijkertijd. Ieder kind gaat op zijn of haar eigen manier om met het gegeven hoogbegaafd te zijn. Vanuit Avalena (standplaats: Apeldoorn) laat ik hen die eigen weg zoeken, terwijl ik een stuk met hen oploop. Ondertussen doen mijn collega’s hetzelfde op zoveel andere plekken in het land. Samen lopen we op het ritme van het kloppen van ons hart.

Zachtjes laten landen

De studiedag is ten einde. Ik vertrek. De deur uit. Tempo, want de wind is koud, de lucht dreigend en mijn hoofd vol. De ervaringen van de dag sijpelen nog dagen na.

Even geduld?!

Hij is net vier geworden. Vanaf volgende week gaat hij naar school. Daarom is hij vandaag voor het laatst in de GelukkigHB-peutergroep. Dat zullen we weten ook.

“Kijk, kijk!” Vol enthousiasme komt er een kereltje de groep instormen. “Ik heb een traktatie!” Hij heeft een aantal zakjes bij zich, voor iedere peuter één. Wat erin zit, is nog niet te zien. Maar hij weet het al, want hij heeft die traktaties zelf mogen uitzoeken. Hij vindt het cadeautje zó leuk, dat hij eigenlijk niet kan wachten om het zelf te mogen uitpakken. Toch moet hij nog even geduld hebben. “Straks, bij het drinken”, krijgt hij te horen.

Oef, wat is wachten moeilijk als je zó enthousiast bent.

Het lijkt eindeloos te duren, maar eindelijk is het zover. Zodra er bekers worden gepakt, heeft hij zijn zakje al opengescheurd. Er zit een do-it-yourself-vliegtuigje in, een spekkie en een lolly. Hij begint meteen te bouwen. “De snoepjes mogen jullie straks in de auto opeten”, klinkt het. Een boodschap die sommige kinderen niet lijken te (willen) horen: zij hebben hun snoep al op voordat de pauze is afgelopen.

Zij-van-3 heeft het wel gehoord. Ze pakt haar spekkie. Voelt eraan. Likt een keer over de bovenkant. Stopt het weer terug in het zakje. Pakt het er weer uit. Zet haar tandjes in het rozige velletje. Stopt het weer terug. Hier wordt zelfbeheersing ontwikkeld. Of, zoals dat zo mooi heet: respons-inhibitie. Het vermogen om niet te handelen naar de eerste impulsen.

Wat is wachten moeilijk als je zóveel zin hebt in wat lekkers.

Hij-van-3 heeft het ook gehoord. Zijn zakje ligt onaangeraakt op tafel. Om zich heen ziet hij de andere kinderen snoepen. Naast hem ziet hij zij-van-3 spelen met haar spekkie. Zijn blik gaat steeds weer naar het zakje op tafel. “Vind je spekkies lekker?” vraag ik. Hij knikt, bijna onzichtbaar. Daar blijft het bij.

Een dik halfuur later is de groep ten einde. Met het zakje in zijn hand loopt hij-van-3 op zijn moeder af. “Dit is voor dadelijk in de auto“, hoor ik hem fluisteren. Ik moet ervan glimlachen.

Met zijn respons-inhibitie zit het duidelijk wel goed.*

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

In een GelukkigHB-groep worden executieve vaardigheden spelenderwijs getraind. Ook leren kinderen omgaan met hun hoogbegaafdheid, inclusief de daarbij behorende intensiteiten en uitdagingen. Woensdag 6 maart 2019 start een GelukkigHB-groep (basisschoolleeftijd) in Apeldoorn. Meer weten over de GelukkigHB-groep? Klik hier om verder te lezen.

*Bovenstaande ervaring deed ik op in de GelukkigHB-Peutergroep in Zwolle

Volle kracht vooruit

Volle kracht vooruit

Bart is 34 jaar. Of hij hoogbegaafd is, weet hij niet zeker. De kenmerken herkent hij wel, op zich, maar het maakt hem eigenlijk ook niet uit. Hij heeft genoeg andere dingen om zich mee bezig te houden. Grootse dromen, grootse plannen, grootse daden.

Dromen is Doen

Eens kreeg hij de reactie dat “het altijd goed [is] om iets te dromen te hebben”. Hij had die opmerking niet zo goed gesnapt. Dromen? Hij gaat het gewoon dóen. Aan alleen dromen heeft niemand iets. Het grootste manco vindt hij alleen wel dat er maar zo weinig tijd is voor al die ideeën in zijn hoofd.  Daarom werkt hij, naast zijn intensieve baan, opleiding in het buitenland, tweede klushuis en de verzorging van zijn pasgeboren zoon, regelmatig stukjes van de nacht. Dat vindt ook hij inmiddels wel wat intensief.

Hij leeft intens, bruisend en vol vuur. Steun krijgt hij daar niet altijd bij. Mensen snappen hem niet, vrezen dat hij burn-out gaat of bieden weinig ruimte voor zijn ontwikkelingsdrang. Zolang hij niet expliciet wordt tegengehouden, gaat hij door. Wie aanhaakt, is welkom. Die mensen zijn hem dierbaar. Maar door gaat hij sowieso.

Gewoon niet moeilijk doen” is zijn motto. En dan volle kracht vooruit.

Er is nog zoveel te doen.

Overduidelijk hoogbegaafd

Wanneer ik hem zie, is er voor mij geen twijfel: overduidelijk hoogbegaafd. De manier waarop hij praat, zijn snelle, associatieve en spitsvondige woordgrappen. Eén bonk energie. Ik snap dat de term voor hem niet uitmaakt: hij weet wat hij wil en hij gaat erachteraan, dwars door (on)mogelijkheden en (fysieke) grenzen heen. Met zijn tomeloze energie ziet hij in alles een uitdaging. Daarbij moet hij alle mentale energie wel zien te balanceren met de rest van zijn lijf – een uitdaging op zich, want dat kost tijd die hij eigenlijk niet heeft.

Wie hem nu ziet, succesvol, gelukkig, blakend van zelfvertrouwen, zal hem niet herkennen als de jongen die moeite had met zijn anders-zijn. Doordat hij weinig aansluiting vond bij anderen, lukte het hem een tijdlang niet om zijn draai in het leven te vinden. Dat is nu anders. Ergens, op een onbewust moment, besloot hij te gáán voor wat hij belangrijk vindt, wat anderen er ook van vinden. Dat hij daarbij andere keuzes maakt dan de meeste mensen, vindt hij geen probleem. Er is nog zoveel te ontdekken, zoveel moois om te creëren. Daar wil hij zijn energie op richten, want het maakt hem blij een vernieuwer te zijn.

Balans tussen zichzelf en de wereld

Niet iedere hoogbegaafde komt zo goed terecht als Bart. Maar zijn verhaal laat wel zien dat het kan: hoogbegaafd zijn in een overwegend niet-hoogbegaafde wereld. Eigenzinnig je eigen koers varen, zonder je af te zonderen of af te hoeven zetten tegen de wereld. Bart benut de kwaliteiten van het hoogbegaafd-zijn (autonomie, wilskracht, creatiekracht) zonder in de valkuilen (zoals faalangst, sociale aangepastheid of boze rebellie) te verdwijnen. Hij heeft, op zijn manier, een balans gevonden tussen zichzelf en de wereld.

“Het is een kunst jezelf te zijn in een wereld die vaak anders van je vraagt.”

Maar het kan.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Avalena begeleidt hoogbegaafde en hoogsensitieve kinderen, jongeren en jongvolwassenen bij het vinden van hun eigen weg. Specialistisch, met veel persoonlijke aandacht en ruimte voor ieders unieke groeiproces. Individueel of in kleine groepen. Kind of jongvolwassene (3-23 jaar), ouder of professional. Avalena is gevestigd in Apeldoorn, Gelderland

Heb je een vraag aan mij?

Wil je op de hoogte worden gehouden van de blogs en activiteiten bij Avalena?
Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief.

Locatie
Cocoon Club
Deventerstraat 130 P
7321 CD Apeldoorn

Postadres
Latonalaan 40
7321 EA Apeldoorn

Algemene voorwaarden
Privacyverklaring
KvK-nummer: 73432997

Heb je een vraag aan mij?

Wil je op de hoogte worden gehouden van de blogs en activiteiten bij Avalena?
Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief.

Locatie
Cocoon Club
Deventerstraat 130 P
7321 CD Apeldoorn

Postadres
Latonalaan 40
7321 EA Apeldoorn

Algemene voorwaarden
Privacyverklaring
KvK-nummer: 73432997